İki Neslin Kopması
İki neslin kopması
Kendisine bu kadar büyük anlayış ve sevgi gösterilmesine rağmen genç kızı yine de ailesinden kopacak hale getiren sebep nedir? Aslında, olan yeni bir şey değildir. İnsan yaşamında dünya kurulalıberi süregelen bir olaydır bu: İki neslin kopması. Anne baba, hayat tecrübelerinden emindir. Genç kız ise, kendini değişen yaşama şartlarına kaptırmıştır. O, içinde bulunduğu dönemin hayat şartlarını ve ona bağlı değerleri kabul eder. Anne-babasının bağlı olduğu değerler ise çok daha başkadır. İşte zevklerdeki, isteklerdeki bu farklılıklar zorlaştırmaktadır. Tecrübeler göstermiştir ki; çocukluğunda her fırsatta annesine sığınan çocuk, ergenlik döneminde, kendi iç dünyasındaki değişiklikleri hiç kimseye söylemek istemeyen, çevresindekilerin anlayışsızlığından acı çeken, bütün bunlardan dolayı da anne-babasının sevgi ve şefkatine bile yüz çeviren bir genç kız olup çıkabilir.
Az önce verdiğimiz örnek mükemmel bir anne-babayla, zeki ve hassas bir genç kızın durumunu ele alıyordu. Ne var ki, bu tür anne babaların yanısıra, çocuları üzerindeki otoritelerini ne pahasına olursa olsun sürdürmek isteyen, ya da kızlarını kaybetmemek uğruna onların her türlü kapris ve tuhaflıklarına boyun eğen anne-babalar da vardır. Bu durumda dengeyi sağlamak oldukça zordur. Aile, varlığımızın en yakın sosyal çevresidir. Dengeli bir ruhsal gelişme ve sağlam bir kişilik için aile ortamı şarttır. • Soluk almamız için oksijene ne kadar ihtiyacımız varsa, ruhsal gelişmemiz için de aile ortamı o kadar gereklidir. Kendi kişiliğimizi, değerlerimizi ispat etmeye çalıştığımız ilk gençlik yıllarımızda bu çevreyi tahammül edilmez bulsak bile, yine de ömrümüz boyunca kendimizi ailemize bağımlı hissederiz.
Gençler hayata ilk atıldıkları dönemde, karşılarında anne-babalarınm yaşamış olduklarından çok farklı bir hayat şekli bulurlar. Anne-babalarınm gençliğinden kendi gençliklerine kadar geçen süre içerisinde zaman çok şeyi değiştirmiştir. Toplumun sosyal ve ahlakî değerlerinde büyük farklılıklar meydana gelmiştir. Genç kız, günün hayat şartlarına uymak, o günün değerleriyle yaşamak istemektedir. Anne-babası ise hâlâ kendi gençlik dönemlerinin şartlarını geçerli saymaktadır. Bu noktada da iki nesil arasında görüş ve değerlendirme farkları ortaya çıkmakta, bu da tabiî genç kızla anne-babası arasında çatışmalara sebep olmaktadır. Tecrübe, onu yaşayan için değerlidir. Gençler de kendi hayat tecrübelerini yaşamalı, gerekirse bu tecrübelerin getireceği acıları da yaşayarak kendi yollarım çizmelidirler. Bu, onların hakkıdır. Ne var ki, bu haklarını elde etmeye çabalarken, anne babalarına karşı sevgiyi ön plana almayı unutmamalıdırlar. Zira sevgi ve güven, her zamaneler ortamda olumsuz tepkileri önleyebilecek iki büyük güçtür. : Ergenlik döneminde genç kızlar anne baba için bir kapalı kutudur.
Ergenlik döneminde gençler genellikle, anne-babalanna açılmak istemezler. Zira onların, kendilerini hâlâ çocuk olarak gördüklerine inanırlar. Oysa genç kız anne-babasına açılabilse, onlardan büyük anlayış görecektir. Aslında, anne-babaların ergenlik döneminde çocuklarında meydana gelen ve gelmekte olan değişiklikleri dikkate almayıp, onları genç kız veya delikanlı oldukları halde hâlâ çocuk saydıkları da genellikle doğrudur. Bu yüzden de genç kızdaki inatçı suskunluk, ani patlamalar, aşırı alınganlıklar anne-babaya küçük şımarıklıklar gibi görünür. Oysa, sevgi ve güvene dayalı bir samimiyet; açık yüreklilik anne-babanın gerçeği görmesini, sorumlulukların şuuruna varmasını sağlayacaktır. Dolayısıyla da artık olgunlaşmaya başlayan genç kızlarıyla konuşurken kelimeleri daha dikkatli seçecekler, davranışlarına daha bir özen göstereceklerdir.
Bazen de bunun tam tersi olur. Yani anne-baba kızdan uzaklaşır. Bunun da sebebi çoğunlukla hayat şartlarıdır. Kızları genç kızlık dönemine geldiğinde anne-babası hayat yarışında oldukça uzun bir yol katetmiştir. Uzun yıllar dikenli yollarda yürümüş, bir dolu acı ve hayâl kırıldığı yaşamışlardır. Kızları büyüyüp genç kızlığın eşiğine geldiği halde, onların dertleri hâlâ bitmemiştir. Kafalarını kurcalayan bir sürü mesele vardır. Sözün kısası yorgun, bitkindirler.
Hayatının baharındaki genç kız, daha yolun başında olmanın verdiği enerji ve heyecanla doludur. Anne-babasmm yorgunluğunu görmekte ve onca yorgunluktan sonra kendisine yardımcı olamayacaklarına inanmaktadır. Oysa yanılmaktadır. Zira genç kızın, anne-babasına güvendiğini hissettirmesi onlara yepyeni bir güç verecektir. Genç kızın inatçılığım yenmesinde bu yeni gücün büyük katkısı olacaktır. Hem böylelikle genç kız aşın gururundan, kendi iç huzursuzluklarıyla ailesini rahatsız etmekten de korkmayacaktır. Ve dahası, hayatları boyunca birçok zorluğu yenmek zorunda kalmış o yorgun insanlara, kendi filizlenmesinin, yeşermesinin sonsuz neşesini, enerjisini vermediği için pişmanlık da duymayacaktır.
Daha önce de söylediğimiz gibi aile, varoluşumuzun vazgeçilmez bir parçasıdır. Ancak bunun yamsıra, irili ufaklı birçok acının da kaynağıdır. Her ailede zaman zaman ufak tefek huzursuzlukların olması, bireyler arasında sürtüşmelerin çıkması tabiîdir. Bu tür olaylar genel olarak sıcak bir ortamda yaşamış olsak bile, çocukluğumuzu buruklaştıran olaylardır. Ergenlik ve onun hemen ardından gelen gençlik dönemiyle birlikte, bu acı hatıralar, olaylar da su yüzüne çıkmaya başlar. Genç kızın karakterini etkileyerek o zamana kadar gizli kalmış kusurlarım belirginleştirir. Bu durum genç kızın kompleks (aşağılık duygusu) geliştirmesine yolaçabilir.
Leia Mais
Kendisine bu kadar büyük anlayış ve sevgi gösterilmesine rağmen genç kızı yine de ailesinden kopacak hale getiren sebep nedir? Aslında, olan yeni bir şey değildir. İnsan yaşamında dünya kurulalıberi süregelen bir olaydır bu: İki neslin kopması. Anne baba, hayat tecrübelerinden emindir. Genç kız ise, kendini değişen yaşama şartlarına kaptırmıştır. O, içinde bulunduğu dönemin hayat şartlarını ve ona bağlı değerleri kabul eder. Anne-babasının bağlı olduğu değerler ise çok daha başkadır. İşte zevklerdeki, isteklerdeki bu farklılıklar zorlaştırmaktadır. Tecrübeler göstermiştir ki; çocukluğunda her fırsatta annesine sığınan çocuk, ergenlik döneminde, kendi iç dünyasındaki değişiklikleri hiç kimseye söylemek istemeyen, çevresindekilerin anlayışsızlığından acı çeken, bütün bunlardan dolayı da anne-babasının sevgi ve şefkatine bile yüz çeviren bir genç kız olup çıkabilir.
Az önce verdiğimiz örnek mükemmel bir anne-babayla, zeki ve hassas bir genç kızın durumunu ele alıyordu. Ne var ki, bu tür anne babaların yanısıra, çocuları üzerindeki otoritelerini ne pahasına olursa olsun sürdürmek isteyen, ya da kızlarını kaybetmemek uğruna onların her türlü kapris ve tuhaflıklarına boyun eğen anne-babalar da vardır. Bu durumda dengeyi sağlamak oldukça zordur. Aile, varlığımızın en yakın sosyal çevresidir. Dengeli bir ruhsal gelişme ve sağlam bir kişilik için aile ortamı şarttır. • Soluk almamız için oksijene ne kadar ihtiyacımız varsa, ruhsal gelişmemiz için de aile ortamı o kadar gereklidir. Kendi kişiliğimizi, değerlerimizi ispat etmeye çalıştığımız ilk gençlik yıllarımızda bu çevreyi tahammül edilmez bulsak bile, yine de ömrümüz boyunca kendimizi ailemize bağımlı hissederiz.
Gençler hayata ilk atıldıkları dönemde, karşılarında anne-babalarınm yaşamış olduklarından çok farklı bir hayat şekli bulurlar. Anne-babalarınm gençliğinden kendi gençliklerine kadar geçen süre içerisinde zaman çok şeyi değiştirmiştir. Toplumun sosyal ve ahlakî değerlerinde büyük farklılıklar meydana gelmiştir. Genç kız, günün hayat şartlarına uymak, o günün değerleriyle yaşamak istemektedir. Anne-babası ise hâlâ kendi gençlik dönemlerinin şartlarını geçerli saymaktadır. Bu noktada da iki nesil arasında görüş ve değerlendirme farkları ortaya çıkmakta, bu da tabiî genç kızla anne-babası arasında çatışmalara sebep olmaktadır. Tecrübe, onu yaşayan için değerlidir. Gençler de kendi hayat tecrübelerini yaşamalı, gerekirse bu tecrübelerin getireceği acıları da yaşayarak kendi yollarım çizmelidirler. Bu, onların hakkıdır. Ne var ki, bu haklarını elde etmeye çabalarken, anne babalarına karşı sevgiyi ön plana almayı unutmamalıdırlar. Zira sevgi ve güven, her zamaneler ortamda olumsuz tepkileri önleyebilecek iki büyük güçtür. : Ergenlik döneminde genç kızlar anne baba için bir kapalı kutudur.
Ergenlik döneminde gençler genellikle, anne-babalanna açılmak istemezler. Zira onların, kendilerini hâlâ çocuk olarak gördüklerine inanırlar. Oysa genç kız anne-babasına açılabilse, onlardan büyük anlayış görecektir. Aslında, anne-babaların ergenlik döneminde çocuklarında meydana gelen ve gelmekte olan değişiklikleri dikkate almayıp, onları genç kız veya delikanlı oldukları halde hâlâ çocuk saydıkları da genellikle doğrudur. Bu yüzden de genç kızdaki inatçı suskunluk, ani patlamalar, aşırı alınganlıklar anne-babaya küçük şımarıklıklar gibi görünür. Oysa, sevgi ve güvene dayalı bir samimiyet; açık yüreklilik anne-babanın gerçeği görmesini, sorumlulukların şuuruna varmasını sağlayacaktır. Dolayısıyla da artık olgunlaşmaya başlayan genç kızlarıyla konuşurken kelimeleri daha dikkatli seçecekler, davranışlarına daha bir özen göstereceklerdir.
Bazen de bunun tam tersi olur. Yani anne-baba kızdan uzaklaşır. Bunun da sebebi çoğunlukla hayat şartlarıdır. Kızları genç kızlık dönemine geldiğinde anne-babası hayat yarışında oldukça uzun bir yol katetmiştir. Uzun yıllar dikenli yollarda yürümüş, bir dolu acı ve hayâl kırıldığı yaşamışlardır. Kızları büyüyüp genç kızlığın eşiğine geldiği halde, onların dertleri hâlâ bitmemiştir. Kafalarını kurcalayan bir sürü mesele vardır. Sözün kısası yorgun, bitkindirler.
Hayatının baharındaki genç kız, daha yolun başında olmanın verdiği enerji ve heyecanla doludur. Anne-babasmm yorgunluğunu görmekte ve onca yorgunluktan sonra kendisine yardımcı olamayacaklarına inanmaktadır. Oysa yanılmaktadır. Zira genç kızın, anne-babasına güvendiğini hissettirmesi onlara yepyeni bir güç verecektir. Genç kızın inatçılığım yenmesinde bu yeni gücün büyük katkısı olacaktır. Hem böylelikle genç kız aşın gururundan, kendi iç huzursuzluklarıyla ailesini rahatsız etmekten de korkmayacaktır. Ve dahası, hayatları boyunca birçok zorluğu yenmek zorunda kalmış o yorgun insanlara, kendi filizlenmesinin, yeşermesinin sonsuz neşesini, enerjisini vermediği için pişmanlık da duymayacaktır.
Daha önce de söylediğimiz gibi aile, varoluşumuzun vazgeçilmez bir parçasıdır. Ancak bunun yamsıra, irili ufaklı birçok acının da kaynağıdır. Her ailede zaman zaman ufak tefek huzursuzlukların olması, bireyler arasında sürtüşmelerin çıkması tabiîdir. Bu tür olaylar genel olarak sıcak bir ortamda yaşamış olsak bile, çocukluğumuzu buruklaştıran olaylardır. Ergenlik ve onun hemen ardından gelen gençlik dönemiyle birlikte, bu acı hatıralar, olaylar da su yüzüne çıkmaya başlar. Genç kızın karakterini etkileyerek o zamana kadar gizli kalmış kusurlarım belirginleştirir. Bu durum genç kızın kompleks (aşağılık duygusu) geliştirmesine yolaçabilir.
